Translate

2 Mart 2015 Pazartesi

Ne denir ki buna?

Sadece bazen katlanamıyorum ve hiç yapmayacağım şeyleri yapmaya mahkum ediliyorum. Kötü bitmesin diye her şeyi alttan alıyorum. Kalpler kırılmasın diye dayanmaya çalışıyorum, dişlerimi sıkıyorum. Oysa ben hiç ama hiç eyvellahı olmayan ben!!! İçimde çığlıklar, fırtınalar ve sadece kendime anlatabildiğim bütün sıkıntılarım... Çırpınıyorum bir balık gibi tutunabilmek için şu hayata... Yıpranıyorum, hırpalanıyorum ve yine sahte gülücüklerimi dağıtmaya devam ediyorum. Belkide hayatımın en zor dönemeci ve belkide sığınmaya, birilerinin omzunda ağlamaya en muhtaç olduğum zamanda ben yapayalnızım... 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Beni Takip Et Yazılarım Posta Kutuna Gelsin (Maili onaylamayı unutma)